Andrea Sangiacomo over Spinoza en het dierenbewustzijn

Over 'begrijpen' en 'wijsheid' van dieren hadden we een jaar geleden op dit blog een uitgebreide discussie. Wellicht krijgt die een nieuwe impuls in het verlengde van het volgende:

Het Italiaanse tijdschrift Giornale Critico di Storia delle Idee [GCSI] – Anno 2, numero 4, [december 2010], dat als thema had "L'animale che noi siamo [Het dier dat we zijn]", bevatte ook een artikel van Andrea Sangiacomo: "Gli strani confini della coscienza: Spinoza e gli animali [De vreemde grenzen van het bewustzijn: Spinoza en de dieren]"

Wim Klever attendeerde mij erop met de aantekening: "Fantastisc​h stuk; zeer deskundige behandeling van de kwestie, waarover wij discussieerden: rationele kennis van dieren. [PDF]

De bovenstaande bij het nummer geplaatste afbeelding meen ik te herkennen als een tekening uit J.C. Lavater's physiognomische Fragmente zur Beförderung von Menschenkenntniss und Menschenliebe [1777].

In dat tijdschrift staan nog enige artikelen van Andrea Sangiacomo. Zie dit inhoudsoverzicht.

• Ritornare a Spinoza. Appunti per una contro storia dell’ontologia dal punto di vista dell’infinito [htm]

• Il potere dell’individuo e il principio della rappresentanza politica: Hobbes, Rousseau e Spinoza. In: GCSI – Anno 3, numero 5, [2011] [PDF]

                                                * * *

Dit geeft mij mooi aanleiding op onderstaande video te wijzen, waarin die afbeelding, naar ik me meen te herinneren, ook voorkomt (anders toch een vergelijkbare). Het is een fascinerende video over de bijzondere kunstenaar Franz Xaver Messerschmidt (1736 - 1783). Na een uitgebreide presentatie van deze minder bekende beeldhouwer, komt ruim na de helft ook Johann Kaspar Lavater (1741 - 1801) en deze afbeelding langs.

Franz Xaver Messerschmidt from Newgray / Hakan Topal on Vimeo.

Aanvulling 5 september 2013

Het lijkt me handig te wijzen op een artikel over dezelfde materie (Spinoza's filosofie over de grenzen tussen mens en dier) van 

Hasana Sharp, "Animal Affects: Spinoza and the Frontiers of the Human." In: Journal for Critical Animal Studies, Volume IX, Issue 1/2, 2011.
Het is door Karel D'huyvetters vertaald als "Dierlijke gevoelens. Spinoza en de grenzen van de menselijkheid" [cf. site, cf. PDF]

Ook vertaalde hij haar artikel (dat met het vorige flink overlapt m.b.t. Spinoza's opvattingen over wat zich in de Hof van Eden afspeelde...]
“Eve’s Perfection: Spinoza on Sexual (In)Equality.” In: Journal of the History of Philosophy, vol. 50, no. 4 (2012) 559–580, als
Eva’s perfectie: Spinoza over seksuele (on)gelijkheid [cf. site, cf. PDF]

Ook al gaat het om een heel ander onderwerp voeg ik er tenslotte meteen aan toe dat Karel (na exact een maand radiostilte op zijn website) vandaag een derde vertaling op zijn website plaatste van wederom

Hasana Sharp, "Violenta imperia nemo continuit diu. Spinoza and the Revolutionary Laws of Human Nature." In: The Graduate Faculty Philosophy Journal, The New School for Social Research, New York, vol. 34, nr. 1 (2013), pp. 133-148.
Violenta imperia nemo continuit diu. Spinoza en de revolutionaire wetmatigheid van de menselijke natuur. [cf. site, - geen PDF]

Aanvulling 30 september 2013

Ik noteer hier dat verscheen:

Andrea Sangiacomo, "Actions et qualités : Prolégomènes pour une lecture comparée de Boyle et Spinoza", Bulletin de l'Association des Amis de Spinoza n° 42 (septembre 2013) [Cf. bij de AAS]

Aanvulling 15 april 2014

Kritiek op hoe Spinoza verschil maakt tussen dieren en mensen:

Are We One of Them? [Cf. "Ladder of nature"]

 

Reacties

Ik heb aanvullende informatie over artikelen van Hasana Sharp over (deels) dezelfde materie aan het blog toegevoegd.

Inmiddels heb ik de 2 door Karel vertaalde Sharp-artikelen gelezen (over de vermeende grenzen tussen het menselijke en dierlijke en dat over onze onmacht om langdurig geweld te verdragen) met genoegen en maar weinig kritiek gelezen en ben ik nog eens opnieuw gedoken in haar boek over "Spinoza and the politics of re-naturalization", dat ik als e-bok bezit.
Ik vind haar een fantastische Spinoza-commentator. Haar uitleg komt dicht bij de mijne.

Op De draagbare Spinoza, een keuze uit zijn werk, samengesteld, ingeleid en vertaald door Henri Krop en Wiep van Bunge