Bill Grace schreef een "Knieval voor Spinoza"

Bill Grace is een inmiddels gepensioneerd dominee, die veel en graag dicht.  Zijn ‘autobiografie’ is te vinden op poemhunter.com. Daaruit:

"The ordination ceremony at the First Unitarian Church of Ithaca, New York probably represents the most celebrative collective experience of my life. The military chaplaincy was a great constant from 1978 to 2006 when I was retired. The first chapbook of poetry titled 'The Halcyon Poems' was published in 1976 and the second, 'Snippets of His Glory While I Wait,' in 1996, both were privately distributed. A third chapbook is planned.
Today, the impetus to write poetry is an almost daily imperative."

Op maandag 6 maart 2006 schreef hij onderstaand gedicht [van hier]. Als een heel echt Spinoza-gedicht zie ik het niet, maar Spinoza wordt bevraagd. De dichter is wellicht op weg naar meer begrip…

 

Genuflection To Spinoza 

The greatest question remains
Beyond the circumstances of our lives that form us
Is there a TRUTH
That gently smiles at, weeps with, mocks at, or even more...
Frail human understanding?
Or is the question itself
Only my desperate need for hope?

 

Knieval voor Spinoza

De grootste vraag blijft
Afgezien van de levensomstandigheden die ons vormen
Is er een waarheid
Die zachtjes glimlacht over, weent met, spot over, of zelfs erger ...
Broos menselijk begrip?
Of is de vraag zelf
Alleen mijn wanhopige behoefte aan hoop?