Cornelis Thymansz Padbrué (± 1592 – 1670) Haarlems musicus, tijdgenoot van Spinoza

Nog nooit had ik van deze tijdgenoot van Spinoza gehoord die stierf in het jaar waarin Spinoza’s Tractatus Theologico-politicus verscheen. En zie, bij een Frans radio-programma over de TTP van februari dit jaar, waarin ook Maxime Rovère aan het woord kwam, stond onder meer op de playlist van Cornelis Thymanszoon Padbrue, Ick lijd int hart pijn onghewoon. Om het tijdsbeeld ook eens musikaal aan te vullen dit blog.

Cornelis Thymanszoon Padbrué was een Nederlands componist, geboren en gestorven in Haarlem, waar hij in de Sint-Bavo begraven werd. Hij kwam uit een muzikale familie en trad toe tot het gezelschap van "stadsspeelluiden", waaruit hij wegens een conflict in 1635 ontslagen werd. Vanaf toen moet hij als vrij gevestigd musicus aan de kost gekomen zijn. Hij publiceerde verscheidene bundels madrigalen en motetten, op teksten van o.a. de dichters Jacob Westerbaen en Joost van den Vondel. De bekende melodie bij de rei O Kerstnacht! schoonder dan de dagen uit Vondels treurspel Ghysbreght van Aemstel wordt aan Padbrué toegeschreven. Zijn oratorium De tranen Petri ende Pauli uit 1647, ook op een tekst van Vondel, zou het eerste oratorium in Noord-Europa zijn.

                  Deel van schilderij van Isaac Elias (1590 - 1630)

Z’n belangrijkste werken
Kusjes (1631), bundel madrigalen
De Kruisbergh (1640), bundel madrigalen en motetten
’t Lof van Jubal, eerste vinder der Musycke (1643), bundel madrigalen en motetten
’t Lof Jubals, tweede boeck (1645), bundel madrigalen en motetten
De tranen Petri ende Pauli (1646), oratorium

[nl.wiki – opmerkelijk hoe uitgebreider de fr.wiki is]

Concertzender programma Documento (ma 6 okt 2014 19:00) bracht oude muziek uit de Barok in Holland. Vanaf 26:30 zijn enige werken van Cornelis Thymansz Padbrué te beluisteren, uitgevoerd door Camerata Trajectina.