De eersteling! Spinoza: zijn boeken en zijn denken

Vandaag (of een dezer dagen) ontvingen de leden van de Vereniging het Spinozahuis het eerste van de publicaties die de Uitgeverij Spinozahuis van plan is naast de reeks Mededelingen vanwege het Spinozahuis in eigen beheer uit te brengen.
Het betreft:

Alex C. Klugkist en Jacob van Sluis (red.), Spinoza: zijn boeken en zijn denken, Uitgeverij Spinozahuis, 2010, 69 p. 

Het boekje bevat de vier lezingen van een Spinoza-Symposium dat in de Universiteitsbibliotheek te Groningen op 7 maart 2008 werd gehouden bij gelegenheid van de tijdelijke verhuizing van de bibliotheek van het Spinozahuis i.v.m. de renovatie. Die gelegenheid werd te baat genomen om het kostbare boekenbestand op een hedendaagse manier te inventariseren.

Dit verschijnen in het bekende sobere design van de Mededelingen  is een felicitatie waard. Bij deze - en dank! We hebben even geduld moeten beoefenen (het boekje werd al tijdens de jaarvegadering van 2009 toegezegd - er waren wat hobbels te nemen), maar het is er nu.
Ik kom binnenkort met mijn leeservaring en was al zeer enthousiast over het erudiete artikel van dr. Akkermans. 

Nu heb ik wel alvast aanleiding tot een kritisch nootje en kan dan de bezoekers van dit blog de juiste link aanreiken naar het PDF-bestand met: De boeken van Spinoza.

De "Inleiding" van Alex C. Klugkist en Jacob van Sluis bevat op blz 6 een voetnoot waar de online-versie van de nieuwe Catalogus De boeken van Spinoza te vinden zou zijn. Er worden twee url's gegeven, maar op beide adressen is het niet te vinden!

Als eerste wordt de www.spinozahuis.nl/  genoemd, maar daar is het product (nog steeds) niet te vinden. Op een blog van 11 september 2009, "Boekenbezit van Spinoza uitgebracht in vrij toegankelijke catalogus," heb ik een aantal opmerkingen hierover weer weggehaald, daar men zich van de zijde van het Spinozahuis eraan stoorde. Maar ook na de zgn vernieuwing van de website is dat boekenbestand er nog steeds niet te vinden. Ik heb ooit toegezegd dat ik geen kritische opmerkingen over die website meer zou maken, maar nu deze voetnoot gepubliceerd werd, kan ik me daar even niet aan houden.
Het lijkt wel alsog niemand eens naar dat boekenzit linkt.

Hierboven heb ik enige passages doorgehaald, daar ze niet kloppen. Het is aanleiding geworden voor een Erratum of correctief blog. Ik laat ze staan en koos voor de doorhaling, omdat anders de latere correctie niet duidelijk is.

fotoAls tweede wordt een link genoemd die al vele maanden niet meer werkt. Ik heb er eind september 2010 al op gewezen. Iemand in Groningen heeft in de loop van 2010 allerlei documenten ondergebracht in een map "2009" en als gevolg daarvan werken allerlei links niet meer. In de link moet nu ergens '2009' worden ingelast, maar wie weet dat nou!  
Zeker als de bedoeling is dat een publicatie gedurende langere tijd moet kunnen worden geraadpleegd of gedownload, is er uiteraard alles aangelegen dat vooraf wordt nagedacht over de map of directory waarin zo'n bestand kan worden gevonden, waarna dit niet meer wordt gewijzigd. Zeker als zo'n link wordt gepubliceerd moet hij wel werken! Als er toch een aanleiding is om de url te wijzigen is het minste dat men kan doen een zgn redirect-bestandje te maken dat automatisch naar die nieuwe link voert.

boekspinoza.jpgDe verantwoordelijken in Groningen zouden, gezien deze foute bestandsadressen in deze publicatie, hieraan alsnog iets moeten doen, ofwel door het bestand terug te plaatsen of een redirect aan te maken.

Als servive aan de lezers: u komt bij de online-catalogus van De boeken van Spinoza door op de afbeelding te klikken.

[Let wel dat het even tijd kan kosten: het is een PDF van 26Mb]

Reacties

Anders dan jij, Stan, ben ik niet enthousiast over het artikel van Akkerman. Het ziet er wel erudiet uit, maar de inhoud is lariekoek. Afgezien van zijn kabbabistische fantasiejen over opbouw en indeling van de hoofdstukken en zijn geforcdeerde ringcomposiities, die nog erger zijn dan destijds in de inleiding tot zijn vertaling van de TTP, worden er ten hemel schreiende tekstverklaringen opgediend, die van het grofste onbegrip van deze revolutionaire tekst getuigen. Ze zijn te schandelijk om ze hier te presenteren. Ik maak een uitzondering. In de slotalinea wordt gesteld dat Spinoza bijbelse teksten 'als bouwstenen in zijn systeem inpast', dat de TTP een 'de-seculariserende strekking' heeft en in dat opzicht vergelijkbaar is met die van Pascal. Hoe verzint men het!
Het tweede artikel, dat van Henri Krop over OUD EN NIEUW IN DE BIBLNIOTHEEK VAN SPINOZA is een niet onaardig referaat van de uiterlijke kenmerken daarvan, ook heel precies, maar wel een beetje saai. Het bevat niets nieuws (hoeft misschien voor deze uitgave ook niet). Wel mis ik daarin een opmerking over het sterke wis- en natuurkundige bestand aan boeken. Piet Steenbakkers koketteert in SPINOZA LEEST MACHIAVELLI met zijn kennis van de Italiaanse taal (mag hoor, doe ik ook wel eens). Ik heb daaruit iets geleerd, nl. wat Manzini aantoonde betreffende de door Spinoza gebruikte Aristoteles-éditie en het feit dat Spinoza's opmerking over Juda de Getrouwe uit Menasse ben Israel's Esperanca de Israel kan stammen (resp. p. 37 & 38).Toch zijn er nog heel wat meer sporen van Machiavelli in de tekst van Spinoza aan te treffen dan hij hier signaleert. Maar hij claimt ook geen volledigheid. Wel is een ernstig gebrek in dit erudiete artikel dat Spinoza behalve bewonderaar van Macvhiavelli ook ernstige kritiek op hem (namelijk zijn bewondering van het Romeinse systeem om in geval van staatsnood een dictator aan te stellen) heeft zoals ik ooit heb aangetoond in een artikel op FoglioSpinoziano en in mijn boek over DIRECTE DEMOCRATIE. Ook is aantoonbaar dat hij Van den Enden's kkritiek op Machiavelli deelt. Steenbakkers'artikel geeft daarom maar de helft betreffende de verhouding Spinoza-Machiavelli.Patzold's hoofdstuk over SPINOZA'S LOF VAN HET LICHAAM, tja, wat moet je daar nu van zeggen? Ik zag er niets in en meen dat menige lezer daardoor op het verkeerde been wordt gezet. De tekst is meer dan krom. Het eindoordeel van mijn recensie: het had heel wat beter gekund en gemoeten.