De sterke punten van de 'geometische ordening' sterk toegelicht

Er is in de loop der tijd vaak kritiek uitgeoefend op de manier waarop de Ethica is geschreven: erg moeilijk, veel stappen worden gemist, geen toelichting van de eigen ontdekking (zoals b.v. Descartes wel deed). Aaron Garrett bespreekt in "The Virtues of Geometry" de sterke kanten van de aanpak.

Al zo'n vijf jaar heb ik in het blog waarin ik regelmatig de titels verzamelde van een boek dat Michael Della Rocca als redacteur heeft en dat moet verschijnen als The Oxford Handbook of Spinoza (maar dat almaar uitblijft) ook vermeld dat daarin het genoemde artikel van Aaron Garrett zou worden opgenomen.

Onlangs ontdekte ik dat hij het op academia.edu heeft geplaatst. Een verrassend interessant artikel dat ik ieder ter lezing aanraad. Mij gaf het een beter inzicht in de merites die de geometrische ordening voor Spinoza gehad moet hebben.

Hij behandelt als sterke punten van de geometrische ordening: transparency, force, security, Scale, compactness, flexibility, generality en sense-independence. Voor de betekenis van dit alles verwijs ik naar het artikel. Hij behandelt daarin uiteraard ook het verschil van analyse en synthese - en de behandeling van stof in Analytic order versus de geometrical order.

En hij maakt op creatieve manier inzichtelijk waarom Spinoza ons niet laat zien welke analytische methode bij hem vooraf ging aan zijn synthetische presentatie in geometrische orde. Spinoza laat niet zien hoe hij zijn kennis verwierf, maar behandelt de stof zo dat de lezer z´n eigen ´analytische’ ontdekkingen doet door lezen en herlezen en er almaar meer van te begrijpen - stukje bij beetje. En zo is de Ethica eigenlijk te zien als een combinatie van analyse en synthese.

Een fascinerend artikel, waarop ik ooit nog eens terugkom als ik de draad van de ´idea Dei´ weer eens oppak, zoals mijn bedoeling is.