Derde Spinoza Haiku

Vanwege even korte pauze, nog maar eens een Haiku geprobeerd.

Reacties

Deze haiku vind ik geen topper, maar je onvermoeibare energie in quaestiones spinozianae (is dit latijn?) bewonder ik. Ik verklap je iets: gisteren heb ik 3 hoofdstukken TTP gelezen (nog nooit aan toegekomen!): ik ben diep onder de indruk en ontroerd. Wat een geestkracht en denkvermogen!

De wereld gedacht
in een hermetisch gedicht,
geen slot op openheid

Mijn haiku-meesteres spotte het meteen. Een lettergreep te veel. Dus dat kan beter:

De wereld gedacht
in een hermetisch gedicht
geen slot, openheid

Rik, dank voor je pluim.
ik stel voor: quaestiones spinozanae.
Spinoziana of bv. Foglio Spinoziano vind je alleen in Italië.
Houd het lezen van die schitterende TTP vol. Je komt ook wat taaie, [saaiere] delen tegen, maar z'n betoog is over het geheel verrukkelijk helder.

Howard, dank.

De wereld denken
Uit een God, niet-hermetisch
maar clair et distinct

Stan, het zal niet je bedoeling zijn door Haiku’s te worden bedolven, maar ik kon deze niet tegenhouden.
Hij kwam bij mij zondagochtend binnen en was er eigenlijk nogal mee ingenomen.
Nu vraag ik mij af; is dit een Haiku? 5-7-5, ja, maar maakt dát je een Haiku?
Is er in deze infantiele schikking van woorden (een zweem) Spinozisme te herkennen?

-----------
Genetica klinkt
Toevallig hetzelfde als
Geen ethica klinkt
-----------------
Phil

Mooi, Phil, ik begrijp dat je er mee ingenomen was en bent. Alleen doet dat 2x klinkt in mijn oren enige afbreuk. Wat mij dan brengt, geïnspireerd op de jouwe (grappig hoe de ene haiku de andere uitlokt) op:

Genetica klinkt
precies als geen ethica
Toeval bestaat niet

Je twijfelt over het Spinozistisch gehalte? Ik zie er mooie verwijzingen naar Spinoza in, op meerdere manieren zelfs. Hem werd vaak verweten dat zijn Ethica geen echte Ethica zou zijn. En Spinoza is erg voorstander van zgn. 'genetische definities' (definities die de oorzaken van iets laten zien); zo zit eigenlijk zijn hele Ethica 'genetisch' in elkaar: in geometrische orde gebracht. En dat die gelijkluidendheid (homovociteit, een woord dat Google niet kent) geen toeval kan zijn past helemaal in Spinoza's necessitarianisme...

Heren en/of Dames, Mag ik me een vraagje permitteren? Waarom zijn jullie zo cerebraal bezig bij het haiku-dichten? Ik heb altijd begrepen dat de inhoudelijke clou van dit type Japanse gedichten is: een 'geestelijke' betekenis geven aan een observatie van iets uit de fysieke werkelijkheid. Zoals J. van Tooren (pseudoniem van mr. Anna Maria Mulder-Swanenburg de Veye) het verwoordt in haar klassieke Haiku-bundel 'Haiku. Een jonge maan' (1973): 'Want haiku is waarnemen, zien en horen'.

Rik, je hebt volkomen gelijk wat het Japanse dichten aangaat.
Maar zoals Spinoza (in kritiek op Descartes die bij het 'ik' begon) aanbeval om in het filosoferen bij God te beginnen, wilde je niet op de verkeerde weg terecht komen (bij een valse God uitkomen). Zo kun je voor een Spinozistische haiku beter niet van een waarneming (de eerste kenvorm) uitgaan, maar van een intuïtie (de derde kenvorm).
Spinoza draaide alles om, dus (namens hem misschien) kan ook de haiku anders beginnen. In bovenstaande haiku werd trouwens bij een ervaring (gevoelswaarneming) begonnen, zoals een Japanner bij een kikker of de ochtenddauw begint.

Ik had ook reeds bedenkingen bij de haiku's maar je uitleg vind ik grappig Stan.

Goede verdediging
voor slechte haiku's
ha ha ha

(Ja ja, dit is een haiku!)