En ineens is het blog er weer… en kan ik vertellen over 'mijn' Studia Spinozana

Eerlijk gezegd had ik dat niet meer verwacht. Sinds vrijdagochtend 29 juli, dat is tweeëneenhalve dag, was blogse.nl offline en waren dus ook de vele duizenden blogs van spinoza.blogse.nl geheel uit beeld verdwenen. Dat ik het blog dat ik nu al bijna negen jaar dagelijks bijhoud zomaar ineens kwijt was: het begon langzamerhand tot me door te dringen. Ik vond het aan de ene kant spijtig: het sloeg een diep gat in mijn bestaan. Ik zou moeten gaan omzien naar een manier om mij met Spinoza bezig te blijven houden zonder dat er altijd mijn blog op de achtergrond meespeelde – daarop kon ik mijn leeservaringen en ontdekkingen kwijt, dat was een constante in mijn bewustzijn, wellicht te vergelijken met de apperceptie van Leibniz en vooral Kant: het voortdurende besef dat ‘ik’ het ben die waarneem, voel, ervaar etc. Zo gold bij mijn Spinoza-studie en speurwerk naar Spinoza dat het blog mij daarbij altijd begeleidde en het mijn steeds aanwezige ‘uitlaatklep’ vormde.

En nu zomaar ineens was het er niet meer. En ik vreesde dat het voor altijd verdwenen was. Toch voelde het maar een beetje als spijtig, want van de andere kant had ik inmiddels een en ander van Spinoza geleerd en wist ik te accepteren, zonder dat ik er al te veel ondersteboven van was, dat het nu eenmaal zo was en dat er niets aan te doen was, dat het nu eenmaal tot de dingen uit je omgeving behoort die je niet in je hand hebt. Ik herinnerde mij wat Spinoza schrijft in het scholium bij 5/6: “wij zien dat het verdriet over een goed dat wij verloren hebben, vermindert zodra de mens die het verloren heeft, bedenkt dat het goed op geen enkele manier te behouden was.” En zo voelde het: beetje jammer, maar geen diep verdriet.

Vandaag, lezend in Studia Spinozana #14 (waarover zo dadelijk meer) las ik in een voetnoot bij een bespreking van Manfred Lauermann over ‘ein Gedicht auf/an Spinoza von Hermann Lotze”. Ik wist niet meer of ik dat in mijn gedichtenverzameling over Spinoza had. Anders zou ik dat meteen nakijken en als ik het niet had ernaar op zoek gaan. En nu, mij realiserend dat ik de door mij aangelegde “grootste gedichtenverzameling ter wereld over Spinoza-gedichten” dus ook kwijt was, werd de bedroefdheid iets groter. Ik had de eerste jaren wel, maar inmiddels al lang geen backups meer van mijn blogs gemaakt. Ik zette mijn pc aan om eens na te gaan of ik dan wellicht uit de google-cache voordat ook die gewist zouden zijn, misschien nog veel van die gedichten zou kunnen ophalen. En nu zag ik dat het verloren gewaande blog er weer was. “Ik ben blij, man”, zeg ik Churandy Martina na. Maar ook die blijdschap is net zo niet-hevig als de eerdere droefheid beperkt was. Ik hoop van dit tijdelijke verlies geleerd te hebben, om nu ik de kans krijg, toch in ieder geval die gedichtenverzameling compleet te downloaden; niet dat ik een echt plan heb er ooit een uitgave van te maken, maar om zo’n plan misschien in de toekomst te kúnnen maken.

Ik werd de gelukkige bezitter van de reeks Studia Spinozana
Een bezoeker van dit blog bood mij gratis (!) de 16 delen van dit inmiddels beëindigde Spinoza-tijdschrift aan. Hij had onlangs in een blog gelezen dat ik het tot mijn spijt niet bezat en hij besloot, daar hij vanwege zijn leeftijd en gesteldheid zaken moest opruimen, ze mij toe te zenden. Ook langs deze weg zeg ik deze aardige bezoeker van dit blog en gulle gever hartelijk dank voor deze geste.

Bij Antiquariaat Spinoza staat de 16-delige reeks aangeboden voor €570, dus het is me wel even een geschenk. Ik had me nooit gerealiseerd dat het om zulke redelijk dikke boekwerken ging: Ik neem hier het rijtje even over uit de catalogus van het Antiquariaat Spinoza:

 1. Spinoza's philosophy of society. 474 pp.
 2. Spinoza's epistemology. 476 pp.
 3. Spinoza and Hobbes. 559 pp.
 4. Spinoza's early writings. 460 pp.
 5. Spinoza and literature. 475 pp.
 6. Spinoza and Leibniz. 390 pp.
 7. The ethics in the "Ethics". 397 pp.
 8. Spinoza's psychology and social psychology. 410 pp.
 9. Spinoza and modernity. 414 pp.
10. Spinoza and Descartes. 411 pp.
11. Spinoza's philosophy of religion. 373 pp.
12. Spinoza and ancient philosophy. 329 pp.
13. Spinoza and Jewish identity. 336 pp.
14. Spinoza on mind and body. 345 pp.
15. Spinoza and Dutch Cartesianism. 311 pp.
16. Spinoza and late scholasticism. 313 pp.

Het was wel een merkwaardige coïncidentie dat ik het pakket met deze boeken ontving op dezelfde dag dat sinds de ochtend dit blog uit de lucht verdwenen was. Ik spreidde de boeken voor een foto, waarvan het, toen ik hem maakte, leek dat ik hem niet meer in een blog kon opnemen. Maar zie, op de derde dag is het blog weer verrezen (ik kan het niet anders zien dan zo…).

 

O ja, ik kon nu zien dat ik over het Spinoza-gedicht van Hermann Lotze al een blog had.

Reacties

Blij dat je weer in de ether bent Stan! Ik zou je blog hard gemist hebben.

Oef...

Wat een ontzettend aardig gebaar van deze blog volger. Ik neem aan dat je deze reeks boeken niet in de snelleesmodus gaat lezen, want je wilt ongetwijfeld geen woord missen. Daar gaan de komende tijd heel wat uren inzitten. Tijd die je nu weer nodig hebt voor het bijhouden van dit blog. Ik ben blij dat je niet drie dagen volkomen ontredderd, huilbui na huilbui, hebt rond gelopen toen het verdwenen leek.
Dat je nu een back-up van het geheel maakt snap ik heel goed, er zit nogal wat werk en gedachtegoed in.

Dus voortaan maak je wekelijks back-ups? ; - )