Hoe ik mezelf een schriftelijke cursus van Tammy Nyden-Bullock aanbood [2]

Dit blog borduurt voort op het vorige blog. Voor ik over de inhoud van het boek begin, probeer ik in dit blog eerst nog iets meer te weten te komen van Tammy Nyden-Bullock. En dat is nog niet zo eenvoudig, want Google geeft vooral vele tientallen (het zijn er misschien wel honderden) hits naar haar boek Spinoza's Radical Cartesian Mind [Continuum, 2007] - andere informatie komt er nauwelijks tussendoor - maar is toch te vinden.   

Tammy Nyden-Bullock is sinds 2005 tot heden Associate Professor, Philosophy Department, Grinnell College in Iowa [Cf. haar pagina aldaar]. Uit haar CV blijkt dat ze naast Engels ook Frans, Latijn en Nederlands beheerst. En zo kan ze dus, zoals ik in het vorige blog al opmerkte, een goede verbindingsschakel zijn tussen 17e eeuwse Nederlandse auteurs en de Angelsaksische wereld.

Uit haar lijst met publicaties blijkt bijvoorbeeld dat ze zich al flink met Burchard de Volder (1643–1709) heeft bezig gehouden en dat ze co-redacteur is van een boek dat komende maand bij Springer uitkomt:

Mihnea Dobre &Tammy Nyden (Eds.), Cartesian Empiricisms. Springer, December 2013.

Daarin zal van haar onder meer het hoofdstuk verschijnen over Burchard de Volder: "De Volder’s Cartesian Physics and Experimental Pedagogy" 

Ook diverse andere eerdere publicaties van haar stelt ze in PDF-vorm beschikbaar, zoals

"Salvation in a Naturalized World: The Role of the Will and Intellect in the Philosophies of Nietzsche and Spinoza." In: NASS Monograph #7 (1998) [via die publicatiepagina voor wie toegangscode hebben en hier met deze PDF-link rechtstreeks]

"Radical Cartesian Politics: Velthuysen, De la Court, and Spinoza." In: Studia Spinozana, Vol. 15 (1999) [PDF].
Die officiële datum van dat nummer van Studia Spinozana is misleidend: het verscheen daadwerkelijk pas in 2006! Net zoals nummer 13 dat officieel de datum 1997 meekreeg in werkelijkheid in 2003 verscheen. Het volgende en allerlaatste nummer 16 kreeg de juiste datum van verschijnen mee: 2008.

Het is wel nuttig dit te weten, anders zou onbegrijpelijk zijn dat dit stuk ontstaan was vanuit haar deelname in de jaren 2001-2002 aan het Research Programma "The Early Enlightenment in the Dutch Republic, 1650-1750," dat o.l.v. Wiep van Bunge liep aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Onder diens redactie verscheen dus in 2006 Studia Spinozana, Vol. 15 ('1999'), een themanummer over "Spinoza and Dutch Cartesianism."

Dit hoofdstuk van haar vormde het jaar daarop het eerste deel van  Spinoza's Radical Cartesian Mind, haar dissertatie, daarover in een volgend blog.

Deelname aan een vreemde conferentie
Op 15 mei 2013 verscheen op de website van The Chronical of Higher Education een artikel van Tom Bartlett" ‘The Strangest Conference I Ever Attended’ [Cf.]

Het gaat over ene David Birnbaum die als juwelier heel veel geld heeft verdiend en met zijn Summa Metaphysica I & II de overtuiging heeft het wereldraadsel te hebben opgelost, n.l. de vraag "waarom is er iets en niet veeleer niets" - "the darkest in all philosophy" (William James). Met de suggestie alsof zijn werk iets met Harvard te maken heeft, lukte het hem op een ander gerenommeerd instituut, Bard, in 2012 een conferentie te beleggen, waarop ook Tammy Nyden-Bullock een lezing gaf (hij staat keurig vermeld in haar CV): "How Theology in 17th-Century Leiden Influenced the Acceptance and Spread of Experimental Physics. Science and Religion: A Role for Metaphysics?" Bard College, April 16-19, 2012.

Barlett daarover: "Nyden’s presentation, on theology and physics in the 17th century, did not touch on Birnbaum’s work, and she said she found talking with fellow presenters “delightful.” Her impression of Birnbaum’s involvement was less favorable: “Here’s someone with a lot of money, and they’re buying a lot of legitimacy.”

En zij noemde tegenover Barlett, zo schrijft hij, "the conference “so bizarre.” She felt hesitant about the invitation to begin with, but because it was taking place at a venerable institution like Bard, she decided to go. The conference covered expenses, and it sounded intriguing. But she thought it strange that almost no one attended the presentations, and she was surprised to come across a pile of T-shirts with Summa Metaphysica, the title of Birnbaum’s two-volume work, printed on them. Her brief interactions with Birnbaum did not put her at ease. “It was a very weird experience,” she said. “He keeps saying he has this unifying principle, and it’s ‘potentiality,’ and that’s the most sense I can make out of anything he’s said.”

Ik kan me zo inleven dat je je behoorlijk genaaid voelt door zo'n onwetenschappelijke charlatan met hoge eigendunk, vooral daar zo'n op een broodje-aap lijkend verhaal op internet blijft rondzingen (waaraan dit blog op zijn beurt ook weer meedoet). Op 19 oktober 2013 verscheen het nog een keer in The Guardian, waarin Oliver Burkeman uitgebreid op Birnbaum ingaat het verhaal over die conferentie nog eens vertelt, nu onder de titel "Has David Birnbaum solved the mystery of existence?" En dit werd vervolgens op 23 oktober 2013 op een Deense website samengevat en in het Deens vertaald. Met uiteraard iets over Tammy Nyden, en ekspert i Spinoza.

____________

Aanvulling 12 februari 2014

Hier een blog van ene Scott Sawitz die wel iets in Birnbaum's theorie ziet , "A scientific view of the God question" - met links naar krtischer sites

Aanvulling 13 maart 2016

Op 10 juni 2014 had ene Dave G. een enigszins apart blog "A Collision in Time – Birnbaum and Spinoza", waarin hij beiden vergelijkt.
"Both of these daring thinkers came from a Jewish tradition, both pledged their allegiance to universalism, and both crafted ground breaking philosophical treatises. A look at these two masters demonstrates just how far the study of philosophy has come over the last three hundred and fifty years."

Reacties

Alweer, Stan, heb je een mooie en informatief blog gemaakt over Tammy, die ik als mijn Faceboo-vriendin mag bes houwen sinds ik mij, op instigatie van een grote en slimme kleindochter, op dit sociale medium beweeg. En wij daar over en weer communiceren wat in ons brein, niet zo zeer hart, opkomt.