Inutilis scientia Spinozana [38] cover verraadt apart boek

Kan die cover wel op een boek over Spinoza? In ieder geval lijkt me dit een heel apart boek:

Massimo Adinolfi, Continuare Spinoza: un'esercitazione filosofica. Editori Internazionali Riuniti, 2012 - 255 pp [Doorgaan Spinoza. Een filosofische oefening]

kreeg een cover met het deel van een van de vijf schilderijen van Paul Cézanne met de titel De kaartspelers, waarvan gezegd wordt dat er voor één ervan de hoogste prijs ooit betaald is door de koninklijke familie van Qatar, die het in 2011 voor $250 miljoen kocht en het nu ergens in het paleis heeft hangen. Van de vier andere hangt er één in Musée d’Orsay en één in het Metropolitan Museum of Art. [Cf. of cf.]

De auteur bracht een pdf op academia.edu aan de hand waarvan men een indruk van het volgens mij merkwaardige boek kan opdoen. Daarin wordt een website gegeven die niet (meer?) bestaat, www.editoririuniti.net. Dat maakt mij dan argwanend. De website van Editori Riuniti University Press kent het boek niet (heeft trouwens niets over Spinoza).

Maar het boek schijnt wel te bestaan, zo begrijp ik uit een bespreking door Vincenzo Vitielli, maar het zou een nogal afwijkend soort boek zijn: Adinolfi biedt geen analyse van Spinoza, heeft geen noten of aantekeningen, het is niet in hoofdstukken en paragrafen ingedeeld. Wel worden de belangrijkste interpretaties van filosofen en historici gebracht, maar in de vorm van een ononderbroken stroom van gedachten naar gedachten, een concatenatie en aaneenbreiïng zonder pauzering, zonder samenvatting of  vooruitwijzing ook naar wat gaat komen. Kortom een en al meanderen over Spinoza, almaar doorgaand zoals het leven zelf. Zo begrijp ik. Apart klinkt dit alles wel, zoveel is zeker. [Cf. en cf.]

Ja, daar hoort zo’n cover bij. Kaartspelers kunnen ook almaar doorgaan en doorgaan.