Judith Butler, vandaag 60 jaar geworden, schreef essay over Spinoza

Judith Butler. Foto: Andrew Rusk op FlickrVandaag wordt Judith Butler, belangrijk Amerikaans filosoof met vooral feminisme en gender-theorie in haar pakket, 60 jaar.

Aangestoken door Spinoza (die ze al jong zelfstandig las) en Marx is ze doordrongen van wat marxisten ieders ‘maatschappelijke bepaaldheid’ noemen. Bij haar gaat het dan vooral erom dat we vanaf onze geboorte door geslachtsrollen bepaald zijn die ons handelen ons hele leven door in uiterst sterke mate bepalen. We hebben eenvoudigweg de mogelijkheid niet autonoom ons handelen te bepalen; het wordt altijd al door bepaalde sociale normen geconditioneerd die we van thuis en van jongsafaan vanop straat en school hebben meegekregen. Handelingsvrijheid bestaat voor haar niet. Een subject te zijn betekent zich aan de symbolische orde van de maatschappelijke formatie waartoe we behoren, te onderwerpen. Maar, net als Spinoza, hoeft ook volgens haar die maatschappelijke bepaaldheid ons niet volledig te beheersen: we zijn in staat er ons tot op zekere hoogte aan te ontworstelen. De subjectiviteit die zich in ons vanuit de omgeving ontwikkelt, is toch niet helemaal compleet, zodat er een mogelijkheid overblijft voor het ontwikkelen van een zekere mate van kritisch handelen.

Vorig jaar verscheen van haar een bundel essays uit de laatste twintig jaar, waarin ook een uitvoerig essay over Spinoza voorkomt “The Desire to Live. Spinoza's Ethics under Pressure,” in:

Judith Butler, Senses of the Subject. New York: Fordham University Press, 2015 – books.google (rechtstreeks naar ‘t Spinoza-hoofdstuk)

Toevoeging 5 juni 2016: Iemand heeft scans van dit artikel dat in z'n geheel in books.google te zien is in een PDF gezet en op internet geplaatst [cf. PDF het is vandaar veilig te downloaden; ik nam de rechter downloadbutton]

Uit een review van Clara Mogno [in: Universa.Recensioni di filosofia – Anno 4, Vol. 2 (2015) – PDF] neem ik deze passage over dit hoofdstuk hier over:

The essays which reveal some of Butler’s political commitments are The Desire to Live: Spinoza’s Ethics under Pressure and Violence, Nonviolence: Sartre on Fanon. In the former, the author analyses Spinozian ethics, which has for her “implications for social solidarity and a critique of individualism” (p.63), and focuses on the Spinozian concepts of self-preservation, desire and life. Exploring Deleuzian, psychoanalytic and Levinas’ various readings of Spinoza’s view of the “desire to live”, she searches for possibilities for social ethics emerging from his view, in order to conceive a political community in which desiring life means desiring, and producing, the political conditions of life for every precarious body.


Judith Butler, The Desire to Live: SPINOZA’S ETHICS UNDER PRESSURE werd ook al eerder gebundeld in: Victoria Kahn, Neil Saccamano & Daniela Coli (Eds.), Politics and the Passions, 1500-1850. Princeton University Press, 2006, Pages: 322, pp. 111-130

De redacteuren schrijven over Butler’s hoofdstuk:

The desire to live is not an easy topic to pursue. On the one hand, it seems too basic to thematize; on the other hand, it is vexed enough as a topic to cast doubt on whether one can settle the question of what is meant by the phrase itself. The desire to live is not the same as self-preservation, though both can be understood as interpretations of a person’s desire “to persevere in its being,”¹ Spinoza’s well-known phrase. Although self-preservation is largely associated with forms of individual self-interest associated with later contractarian political philosophers, Spinoza’s philosophy establishes another basis...

Uit het review van Karen Newman over dit boek [in: Modern Philology, Vol. 107, No. 2 (November 2009), pp. 264-267] citeer ik deze passage over dit hoofdstuk:

In the course of her argument that Spinoza’s Ethics neither defends a simple individualism nor leads to a territoriality and nationalism associated with self-preservation, Butler takes up contemporary political debates, including those sparked by the death of Primo Levi—was it an accident or purposeful action?—and by antiwar practices in Israel among those opposed to the occupation of Palestinian lands.

En Catherine Wilson in haar review op NDPR:

Judith Butler discusses the drive to live and preserve one's being in Spinoza, noting how Spinoza's apparently egoistic premises are converted into the ethical perspective of the Ethics through generalization about the Other's equivalent ends. (As well as, one might add, the prospective evaporation of the individual into the substance of which it is a mere mode.) She courageously criticizes the conceptions of self-defense and self-determination that appear to underlie contemporary nationalistic policy in Israel at the expense of humanitarian values.

De verjaardag van Judith Butler, over wie ik op 31 augustus 2012 een blog had, werd aanleiding om op dit Spinoza-essay te wijzen.

Reacties

Verwijzing naar link naar PDF van 't artikel toegevoegd