Nu ook een Frans boek over Kant & Spinoza

Uit het boek van Henri Krop, Spinoza. Een paradoxale icoon van Nederland, weten we dat er in Nederland een periode is geweest - de “zilveren tijd van het Spinozisme” - waarin geleerden trachtten Spinoza en Kant met elkaar te verzoenen – de ene vanuit de ander te lezen. Leo Polak was zo iemand, maar er waren er meer.

De Angelsaksische geleerdenwereld bracht diverse vergelijkende studies voort: ik verwijs naar oudere werken van Zammito en Beiser en recenter van Beth Lord, Kant and Spinozism: Transcendental Idealism and Immanence from Jacobi to Deleuze [Palgrave Macmillan, 2010, cf. blog]; Eckart Förster, Die 25 jahre der Philosophie: Eine systematische Rekonstruktion [Vittorio Klosterman, Frankfurt am Main, 2011] werd in het Engels vertaald als The Twenty-Five Years of Philosophy: A Systematic Reconstruction [Harvard University Press, 2012] er verscheen ook een reactieboek op; en het meest recente van Omri Boehm, Kant's Critique of Spinoza [Oxford University Press, 2014 [cf. blog en blog].
Nu is er dan sinds kort een Frans boek:

Carl R. Bolduc, Kant et Spinoza. Rencontre paradoxale. Éditions Du Félin, date de parution le 24 Avril 2015 - Table des matières [PDF] - Lire le premier Chapitre [PDF]

Opmerkelijk dat de uitgever over het boek begint met: “Il est rare de voir accolé le nom de Spinoza à celui de Kant.” Dat geldt dan misschien voor Frankrijk?  Wel aardig vind ik te lezen dat de auteur heeft ontdekt en zal laten zien dat « la Critique de la raison pure apportait de l’eau au moulin du spinozisme » [dat de Kritik der reinen Vernunft  water naar de molen van Spinoza droeg].