Spinozistisch lesje

Spinoza had het nog zo gezegd: "Amor est laetitia concomitante idea causae externae." [3/Aff.Def 6] Liefde is blijdschap die vergezeld wordt door een idee van een uitwendige oorzaak.

De man in dit filmpje had er dus buiten moeten blijven...

Reacties

Maar is dit waar? Wie durft beweren dat hij zeker weet dat dit waar is?
Er bestaat ook liefde, vreugde, uit zichzelf, zonder object. Hoewel het "object" dan nog steeds de liefde ervaart. Zoals de zon alles wat op deze aarde gebeurt zijn stralen geeft.
Wie deze liefde niet kent, niet op deze manier vreugde heeft ervaren, kent de liefde niet, althans niet in zijn totaliteit.
What about een Ethica op grond van deze stelling?

Beste Rob,
Hier moet je streng tegengesproken worden:
Een idee heeft altijd een object. Zie stelling 11 EII, bewijs:
"De idee is het eerste wat het zijn van de menselijke geest vormt. Welnu, het is geen idee van iets wat niet bestaat, want dan(volgens bijk. stel.van stel. 8 van dit deel) kan men van deze idee niet zeggen dat zij bestaat. Afijn je eigen verstand moet je al zeggen dat je idee altijd over iets, over een object gaat.
Mooi verheldert trouwens in de Ethicom:
"Met het praegnant gebruikte "conceptus" (wordt) aangeduid dat een idee een object heeft, anders gezegd, dat de ziel niet autistisch in zichzelf ronddwarreld maar dingen begrijpt. Waar niets begrepen wordt is geen begrip".

Oké, ook ik laat het grapje voor wat het was en ga mee met deze serieuzere kwestie...
Je stelt, Rob, als ik je goed begrijp de gevende i.p.v. de ontvangende liefde aan de orde...
Laten we aannemen dat we voorbij kunnen zien aan de conatus sese perseverandi (want je wilt een Ethica op basis van een volstrekt en waar altruïsme, begrijp ik?)
Maar ook in dat geval is er het probleem van de tijdelijkheid en vergankelijkheid van de liefde schenkende. Ook aan het stralen van de zon van je voorbeeld komt ooit een eind. En dát is het waar het Spinoza om gaat, al vanaf de TIE en ook in de Ethica. Hij zoekt naar (en adviseert ons, ons te richten op) een onvergankelijke, eeuwige liefde.

Ik wijs, hoewel er ook geen antwoord in te vinden is, toch op de samenvatting van het voorwoord van "Spinoza, philosophe de l’amour" van C. Jaquet, P. Sévérac, A. Suhamy.

http://spinoza.fr/spinoza-philosophe-de-lamour-extrait-de-jaquet-severac-et-suhamy/

Fijn deze tegenspraak. Ben echter niet onder de indruk. Ook al spreken Spinoza en zijn rechterhand Klever (niet onaardig bedoeld, ik heb grote waardering voor Wim Klever).
Is liefde, blijdschap, een idee? Arme liefde.
Maar misschien moet ik stil zijn. Dit is geloof ik niet relevant voor de Spinozakunde. De vraag vind ik overigens geen slechte.

Nee, liefde is geen idee, maar een gevoel (van blijdschap in dit geval) dat wel intentioneel gericht is (uitgedrukt in: een idee van iets, ofwel een object buiten mij dat ik als de oorzaak van mijn blije gevoel ervaar)