Geen race tussen Russell Shorto en Matthew Stewart

Matthew Stewart, de auteur van dat schitterende boek De ketter en de hoveling. Spinoza en Leibniz en het lot van God in de moderne wereld (2008 - zie dit blog) is bezig met een boek dat de werktitel heeft The heterodox origins of the American Revolution (en Spinoza’s invloed daarop via Joh Locke).  

Het léék erop alsof Russell Shorto, directeur van het John Adams instituut in Amsterdam, aan zo’n zelfde soort boek bezig was. Deze auteur van De botten van Descartes. De strijd tussen geloof en rede (2008 – zie dit blog) en van Nieuw Amsterdam. Eiland in het hart van de wereld (2004) zou, zoals bezoekers en bladeraars op dit blog al vanaf juni 2010 kunnen weten, bezig zijn met “een boek om de migratie van de Amsterdamse radicale ideeën naar Amerika te volgen en te beschrijven hoe zij aan de basis liggen van de Amerikaanse vrijheidsstrijd.” Aldus had Shorto aan Wim Klever volgens diens mededeling laten weten. [zie reactie op dit blog]

Welnu, vandaag, zo liet Wim Klever mij weten, staat van Russell Shorto in NRC Handelsblad het volgende te lezen:

Liberalisme

„Mijn volgende boek, dat eind dit jaar af moet zijn, gaat over de geschiedenis van het liberalisme in Amsterdam. In Europa staat liberalisme vooral voor economische vrijheid en vrijheid van het individu, dat zijn oorsprong vindt in het klassieke liberalisme uit de zestiende en de zeventiende eeuw. In Amerika wordt ‘liberal' vooral geassocieerd met een actieve rol voor de overheid en progressieve opvattingen op het gebied van sociale zekerheid, gezondheidszorg en seksualiteit. In de Amsterdamse geschiedenis van het liberalisme kom je allebei die definities tegen. In de zeventiende eeuw kon Spinoza hier handelen op de beurs én de Bijbel in twijfel trekken, omdat je hier de eerste beurs ter wereld, vrije handel en een relatief grote vrijheid van meningsuiting had. In de twintigste eeuw kwamen John en Yoko hier de vrije liefde propageren en werden drugs en prostitutie gelegaliseerd. In mijn boek laat ik zien dat dat allemaal geen toeval is, maar dat die dingen met elkaar samenhangen."

Het blijkt dan om een heel ander soort boek te gaan dan waaraan Stewart bezig is, zodat het er niet toe doet wie het eerst klaar is: er is tussen hen geen race – zij spelen verschillende spelen.