Margaret Holley’s gedicht "Spinoza’s Gold"

En ineens stuitte ik na lange tijd weer eens op een gedicht over Spinoza. En wat voor een gedicht. Na veel zoeken en combineren (nergens was een interview met of essay over haar op internet te vinden) was ik toch in staat uit een snippertje hier en een brokstukje daar een korte biografie van deze dichteres samen te stellen, die intussen al heel wat dichtbundels op haar naam heeft staan.

Margaret Holley (Photo: Peter G. Spark)Margaret Holley werd geboren in Detroit, Michigan, en ontving haar opleiding aan het Wellesley College en het Bryn Mawr College, waaraan ze haar doctorsgraad in Engels behaalde en waaraan ze vervolgens les gaf en leiding gaf aan het Creatief Schrijven Programma.
Daarna werkte ze in Scottsdale, Arizona, voor het American Committee for the Weizmann Institute of Science. Vervolgens verhuisde ze met haar man naar het Phoenix gebied waar ze momenteel werkt in Marketing & Development voor de Jewish Family & Children’s Service.

Zij schreef diverse dichtbundels:
The Smoke Tree (1991, waarmee ze de Blue Stem Award won),
Morning Star (Copper Beech Press, 1992  - Richard Wilbur zou het omschreven hebben als “one of the finest books of poetry I have read in years”),
Beyond Me (North Wood Press, Inc.Wisconsin, 1993),
Kyrie for One Voice: Poems by Margaret Holley (Greentower Press, 1993)
Kore in Bloom (Copper Beach Press, 1998),
Walking Through the Horizon (University of Arkansas Press 2006).
Ook schreef zij de studie: The Poetry of Marianne Moore: A Study in Voice and Value. (Cambridge University Press, 2009)

Haar fraaie gedicht "Spinoza’s Gold" zal wel in een van haar eerste bundels opgenomen zijn. Ik trof het aan in The Kenyon Review van 1992 en neem het hierna op:

Spinoza's Gold

One thousand florins, the price of silence,
flared like a hearth fire and burned quickly
to cinders, the shame and safety of Israel.

Now he leaves through the streets of Amsterdam,
a seraph in common clay, God in the image
of Abraham having made an atheist of him,

a knife tip's script in blood on his neck
prodding him out of Egypt, its opulent ghetto,
its diamond trade and market for pictures,

past the house where Rabbi Manasseh ben Israel,
back from England's guarded doors, his heart
exactly as heavy as the corpse of his son,

barely lives to see his most brilliant pupil
banned and cursed in the darkened synagogue,
where his father's ghost already cringes

and black wax tears harden before the ark
of the covenant, scrolls of the law, the cry
of the shofar. Past the Breede Straat,

where Rembrandt persists in spilling the gold
of this late July afternoon over blind Jacob
blessing Joseph's sons, Ephraim, Manasseh,

painting to please himself, they say stiffly,
creditors' letters piling up on the floor,
painting, in fact, from an older testament,

the human still life flooded with sunlight
and the dark mystery of love. Past bridge
after burning bridge over Amstel's silver water

and over the city's limit into the world
where every thing is a modification of God:
the silent faces behind him, the summer road's

untrammeled galaxies of dust, bees laboring,
the whole meadow humming, the nest hidden,
the seat of thought borne in its bowl of earth.

Margaret Holley

In: The Kenyon Review, New Series, Vol. 14, No. 2 (Spring, 1992), pp. 141-142

                                                 * * *

Nog een gedicht van haar met een referentie naar Spinoza kwam ik op het spoor: het gedicht “For Sale” in Walking Through the Horizon (University of Arkansas Press, 2006)

 

For Sale

Three tall windows of oak, maple, and ash light.
Air astonished at emptiness, feeling around

for the usual forms, finds only open-minded space,
wall-to-wall leeway, leaf-shadowed radiance falling

on carpet freshly combed with vacuum paths.
Blond wood bookshelves wearing their lemon wax

and nothing else, their tonnage gone, echo with voices
I know by heart. Spinoza: There is no hope without fear

nor fear without hope
. Bare walls offer themselves
to the watercolors of eastern and western skies. Empty

and you will be filled. Wear out and be renewed
. Lao Tsu.
Each clinging philodendron tendril has been carefully

detached, each dust cloth folded full of gray fur.
Complete erasure of all traces! I’m almost incorporeal

by now—all my closely pencilled, yellowing pages
hauled away. Only memories remain to abbreviate it all,

and they depart with me at the click of the front door
lock, leaving the plea staked in the front lawn.

Margaret Holley

In de noten op p. 85 krijgen we nadere informatie:

"For Sale." Spinoza's Ethics, Third Part, Proposition LIX, "The Affects, Definition XIII, Explanation" in Spinoza Selections, John Wild, ed. (New York: Charles Scribner's Sons, 1930), 2p 270. Lao Tsu, Tao Te Ching, lines from No. 22, my composite version.

(Van hier en via books.google waar we wel het gedicht maar niet de noten te zien krijgen, die we weer wel krijgen bij Amazon)

________________

biografische informatie van hier en hier en hier en hier

Overzicht van haar bundels bij Amazon

Ik hoop dat de dichteres ermee akkoord kan gaan dat ik haar gedicht erg graag opneem in het Corpus Poeticum Spinozanum