Baruch degli angeli...

N.a.v. van de Italiaanse vertaling van Spinoza’s cherem of ban [“Con l'aiuto del giudizio dei santi e degli angeli, con il consenso di tutta la santa comunità e al cospetto di tutti i nostri Sacri Testi e dei 613 comandamenti che vi sono contenuti, escludiamo, espelliamo, malediciamo ed esecriamo Baruch Spinoza. Pronunciamo… etc.”, it.wikipedia] gaf – vermoed ik - Maria Rosaria D'Uggento haar boek de titel Baruch degli angeli [Editioni Del Faro, 2012]. Ze wilde aan de vele boeken over Spinoza een boek toevoegen waarmee ze tegenwicht wil bieden aan het beeld van een louter rationalistische filosoof. Volgens haar was hij een gevoelig en gepassioneerd man van wie ze de menselijke psychologie heeft willen analyseren. Voor wat ze daarvoor allemaal uit de kast haalt, geeft het Foglio Spinoziano Blog een impressie waar ik niet erg blij van word. Buurtgenoot Rembrandt wordt er weer bijgehaald (zie alleen al die cover...). Ik denk niet dat dit het boek is waarom ik het jammer vind geen Italiaans te verstaan.

Grappig, diezelfde afbeelding van Rembrandt's Het offer van Isaak [1636, nu in de Alte Pinakothek München] drukte het occasionalisme of samengaan van twee domeinen uit...

Steven Nadler, Occasionalism. Causation Among the Cartesians. Oxford University Press, 2010

En noge vele andere boeken werden zo opgevrolijkt, zoals bijvoorbeeld Steven Pinker, The Better Angels of Our Nature [2011], waarvoor een schilderij met hetzelfde onderwerp van Rembrandt uit 1634 [nu in de Hermitage] gewoon werd omgedraaid.

 

                 [Wat moet onze beschaving zonder engelen...]