Elhanan Yakira’s "extremely opaque" Spinoza-boek

Vandaag heeft de NDPR een review van Alexander Douglas van het boek van

Elhanan Yakira, Spinoza and the Case for Philosophy [Cambridge University Press, 2015, 283pp., $95.00 (hbk), ISBN 9781107069985] [

Bij de aankondiging in dit blog gaf ik aan dat ik wel nieuwsgierig naar het boek was. Ik moet nu zeggen: deze bespreking maakt dat ik mij nog wel eens driemaal ga bedenken of ik er ooit wel echt aan wil beginnen. Het onderwerp dat centraal staat, Spinoza’s mind-body doctrine, intrigeert mij in hoge mate.

Douglas: “In Chapters Three and Four, Yakira presents his alternative reading of Spinoza’s mind-body doctrine, culminating in the assertion that: ‘the soul is what it feels like to be a body. Better still, it is what it thinks like to be a body; or, in fact, the soul is what it means to be a body’ (163). I found Yakira’s explanation of this doctrine to be extremely opaque. The best I can do is to explain what I think he might mean.” En in het vervolg doet hij een poging die alternatieve lezing van Yakira van de lichaam-geest-verhouding te schetsen. Ik doe geen poging dit nog eens na te vertellen en houd het bij de slotalinea:

“The book is extremely difficult to read. The structure is very loose, with rapid and extreme switches of topic. There are few signposts to guide the reader. Certain points are made clearly; others are expressed gnomically; many of the book’s statements I couldn’t make any sense of at all. Yakira notes in the Preface how an anonymous reviewer for CUP suspected that the book was ‘written in an overly emphasized “French scholarly idiom”’(x). Yakira reports having then tried to translate the work into ‘an English idiom’. Perhaps as a result, the style is bizarrely inconsistent; it lurches between dry, academic prose and flourishes of Heideggerian rhetoric (‘Thought is an infinite, and primordial possibility of being’ (101)). For me the problem is neither of excessive ‘emphasis’ (whatever that means) nor of national idiom but simply of clarity and consistency. The lack of a clear overall structure and this remaining awkwardness about idiom give the book the appearance of still being in draft form. There are fascinating pieces of analysis and disaggregated components of a compelling thesis, but the reader will have to decide whether it is worth the effort to dig them out.”

De reviewer, Alexander Douglas, was tot voor kort verbonden aan het King’s College London, inmiddels Heythrop College, University of London. In februari 2015 verscheen van hem:

Alexander X. Douglas, Spinoza and Dutch Cartesianism. OUP


ALEXANDER DOUGLAS, "WAS SPINOZA A NATURALIST?" In: Pacific Philosophical Quarterly, (2014) [PDF]



Aanvulling 22 sept. 2016

The Philosophical Quarterly (October 2016)   66  (265):  846-848. heeft een review over Yakira's boek; kan niet zien door wie [Cf.]


Yakira is een oude bekende uit de tachtiger jaren, met wien ik het op ander gebied, mbt Spinoza's politieke positie, ook niet goed kon vinden!